Zondagsrust

Vandaag, 1 november, wordt over de hele wereld een vreedzame sit-in voor de planeet gehouden. Vierentwintig uur van meditatie die vanmorgen om acht uur Europese tijd begint.  Vierentwintig uur achter mekaar zitten is lang, erg lang. Maar misschien dat familieleden, spirituele vrienden of dharmavrienden elkaar het stokje door kunnen geven om die vierentwintig uur vol te maken.

Een groep zogenoemde ‘spirituele activisten’, onder wie een aantal boeddhisten, die grote zorgen hebben over de effecten van de klimaatverandering, roept mensen op om te zitten voor onze mooie planeet.

Dit is een van vele mondiale acties inzake klimaatverandering waarbij boeddhisten invloed kunnen uitoefenen op CoP 21, de 21ste door de UN georganiseerde conferentie inzake klimaatverandering, die van dertig november tot elf december in Parijs wordt gehouden en waaraan naast regeringen ook organisaties die zich inzetten voor het behoud van het milieu deelnemen.

De Dalai Lama wees onlangs op een goed beheer van onze planeet. ‘Er is geen andere planeet waar we ons naartoe verplaatsen kunnen, dit is ons enige thuis. Het is geen politieke of religieuze kwestie, maar gaat uiteindelijk over de overleving van de mensheid,’ zei de Dalai Lama, die al jaren een uitgesproken pleitbezorger is voor het milieu. Deze zomer prees hij de pauselijke encycliek over klimaatverandering.

Nu even niet

Sober en rechtvaardig

Wat?

Cartoon mede naar aanleiding van het artikel dat afgelopen week in het BD verscheen waarin beweerd werd dat mindfulness slechtvoor het geheugen zou zijn. http://boeddhistischdagblad.nl/nieuws/58240-mindfulness-kan-slecht-voor-het-geheugen-zijn/

Ik snap niet..

1. Sjoerd zegt:

   
   

   
   

   
   

   Lachen!

   
   
   • Nic  zegt:

     
     

     
     

     (Ik val in herhaling maar het is er niet minder om.)
     Lachen !

     
     
     • Djana  zegt:

       
       

       
       

       Lachen, Lachen, Lachen ! ! !

       
       
2. Paul zegt:

   
   

   
   

   Leuk!

   
   

Maak je maar geen zorgen, hoor

Donderdagavond zat ik in de auto en hoorde op de radio een interview met Marjan Minnesma, directeur van Urgenda, de organisatie voor duurzaamheid en innovatie die Nederland, samen met bedrijven, overheden, maatschappelijke organisaties en particulieren, sneller duurzaam wil maken. Het ging over de rechtszaak die Urgenda tegen de staat heeft aangespannen vanwege de reductie van de CO2-uitstoot. En waarover die ochtend een debat was in de Tweede Kamer.

Minnesma zei terecht dat de reductie die het kabinet voorstelt véél te laag is, en dat we daardoor feitelijk generaties na ons opzadelen met een steeds onleefbaar wordende wereld. Een wereld waarin steeds meer mensen uit hun land weg moeten vluchten omdat dat land niet meer leefbaar is door de klimaatsverandering.

Kunnen we straks nog, nu al eigenlijk, tegen onze kinderen en kleinkinderen zeggen, dat ze zich geen zorgen hoeven maken?

Ruimte zat, Max..